Goed zorgen voor onszelf en elkaar
Voordat ik wethouder werd, heb ik jarenlang gewerkt als leraar en als directeur-bestuurder in het basisonderwijs. Ik denk nog regelmatig terug aan die tijd. Zo zie ik nog voor me hoe ouders, nadat ze de kinderen naar school hadden gebracht, bleven hangen op het schoolplein. Gewoon even kletsen. Over thuis, de kinderen en de opvoeding. Op dat schoolplein werden veel vragen beantwoord, zorgen gedeeld en dreigende problemen opgelost.

Tegenwoordig zijn de schoolpleinen om half 9 vrijwel leeg. In de drukke agenda’s is bijna geen ruimte meer om met andere ouders in gesprek te gaan. Ook met buren, vrienden en dorpsgenoten worden bijna geen echte gesprekken meer gevoerd. Dat is niet alleen jammer, het heeft ook gevolgen. Wie zijn verhaal niet kwijt kan, blijft piekeren. Kleine zorgen worden steeds groter. Tot het moment dat iemand vastloopt en er professionele hulp nodig is.
We kunnen zelf van alles doen om ervoor te zorgen dat we lichamelijk en geestelijk fit zijn en blijven. Dat we meedoen. Maar we hebben ook elkaar nodig. Voor dat praatje, een stukje advies of praktische hulp. Mooi om te zien dat er initiatieven ontstaan die hier inspringen. Bijvoorbeeld de vrijwilligers van de dorpsauto’s die ervoor zorgen dat buurtgenoten die wat minder mobiel zijn, toch dingen kunnen ondernemen. Laten we oog houden voor elkaar. Op het schoolplein, op het voetbalveld en in de wijk.
René Derksen
wethouder zorg en welzijn
